NederlandsEnglish
Springzaad
  Home | Sitemap | Contact | Mijn Springzaad  
meer ruimte voor natuur en kinderen
Springzaad
meer ruimte voor natuur en kinderen

Vriend of partner worden

Nieuws

8 september 2010
Vandalisme - een groot probleem?

Door Kees Both
Onlangs stuurde ik aan enkele mensen in het Springzaad-netwerk een mail met de vraag of vandalisme in hun werk een probleem was. De algemene reactie was dat het wel meeviel. Toch vond iedereen het nuttig om een document te maken waarin aandacht wordt besteed aan dit onderwerp, omdat het vaak bij de start van een project als potentieel probleem wordt genoemd en soms ook echt een probleem wordt.


Onlangs stuurde ik aan enkele mensen in het Springzaad-netwerk een mail met enkele vragen:
1. Is het wenselijk om een document (artikel, brochure, folder) te maken over vandalisme en hoe je daarmee kunt omgaan?
2. Heb je zelf in je werk te maken gehad met vandalisme en zo ja, hoe dan?
3. Wil je meewerken aan het samenstellen van zo’n document?

De vijf reacties die ik ontving worden hier samengevat.

Twee van de vijf hadden in hun werk – als ontwerper of begeleider bij projecten – te maken gehad met vernielingen. Drie moesten heel erg nadenken of ze het wel tegengekomen waren. De algemene tendens in de reacties was dat het nogal meeviel. Als het al voorkwam hield het na niet al te lange tijd ook weer op. Wel vonden alle het nuttig om vanuit Springzaad een document over vandalisme te maken, omdat het rond de aanvang van projecten vaak als potentieel probleem ter sprake gebracht wordt. Interessant was de opmerking dat vernielingen soms ook per ongeluk plaatsvinden, binnen het spel van de kinderen. Dat onderscheid is wel belangrijk. Als er wel duidelijk van opzet sprake is – bijvoorbeeld omdat er over een hoog hek geklommen moet worden – moet je je afvragen waarom ze dat doen. De hypothese werd geformuleerd dat er daarbij ook sprake kan zijn van jaloezie, omdat er verder in de wijk niet zulke aantrekkelijke speelplekken zijn. Een citaat:
‘Ik heb het gevoel dat de kinderen die dit aanrichtten in feite zelf ook (toegang tot) een dergelijke plek wilden in hun directe omgeving. “Een tuin voor Tarzan”  heb ik het genoemd. Willen we niet allemaal het junglegevoel kunnen beleven, ontdekkingstochten kunnen dromen in een gebied dat ruimte laat voor suggestie en fantasie? Zijn we niet allemaal ook nog Tarzan in ons genetisch materiaal? Stel, je woont in een stenige wijk waar geen ontdeklandjes meer zijn en er wordt een spannende ontdektuin gemaakt, waarvan ‘s avonds en in het weekeind het hek op slot is! Hoe zou je zelf reageren? Mijn suggestie was: maak veel meer tuinen voor Tarzan in de omgeving van deze nieuwbouwwijkkinderen.’
Ook de sfeer in de wijk als geheel is van invloed. Het openstellen van een groen, afgesloten terrein in de weekeinden (voorbeeld uit Rotterdam) verbeterde al veel.


De personen die reageerden vonden het maken van een document over vandalisme dus wel wenselijk. Belangrijk is het verzamelen van verhalen en vooral het doorvragen naar wat er achter zit. En ook belangrijk: hoe je door het proces van werken en door keuzes in het ontwerp vandalisme kunt voorkomen. Want als het je overkomt, na alle inspanningen, is het een flinke domper op het enthousiasme.

Daarom de oproep: stuur verhalen in aan Springzaad () over vandalisme en hoe je daarmee kunt omgaan en vooral ook: hoe je het kunt voorkomen. Een schrijver van het te maken document heeft zich al gemeld.

Kees Both

Met dank aan: William van den Akker, Marianne van Lier, Sigrun Lobst, Laura Minderhoud en Marleen van Tilburg


« terug naar NIEUWSoverzicht


| |
Vriend of partner worden