NederlandsEnglish
Springzaad
  Home | Sitemap | Contact | Mijn Springzaad  
meer ruimte voor natuur en kinderen
Springzaad
meer ruimte voor natuur en kinderen

Vriend of partner worden

Nieuws

17 december 2010
Met peuters op excursie

Wencke Habermann en Anneke Rodenburg organiseerden een excursie voor zowel de pedagogisch medewerksters als de peuters van Kinderdagverblijf Dikke Maatjes in Apeldoorn. De kinderen mochten een middag spelen in De Takkenbende, een natuurlijke speeltuin voor de kleinsten, en hadden het geweldig naar hun zin. De medewerksters konden met eigen ogen zien hoe de kinderen zich al spelend ontwikkelen op een natuurspeelplaats.


Kinderdagverblijf Dikke Maatjes van Kinderopvang OOK in Apeldoorn wil hun tegelplein omvormen tot een natuurlijke speelplek. Nienke Nijhoff van NME centrum Het Natuurhuis in Apeldoorn ondersteunt hen daarbij. Wencke Habermann gaat het ontwerp maken voor de natuurlijke speelplek van het kinderdagverblijf.

 

Alle pedagogisch medewerkers van Kinderopvang OOK volgen het komende half jaar een cursus natuurlijk buitenspelen van het Natuurhuis. Dikke Maatjes is bovendoen pilot voor het aanpassen van de buitenruimtes. Nienke liet de pedagogisch medewerksters maquettes maken. Eén van de medewerksters kwam op het idee om met de peuters op excursie te gaan naar een bestaande natuurlijke speelplek, om te ervaren hoe ze daar spelen. Dat idee sloeg aan en op een ochtend togen vier pedagogisch medewerksters met twaalf kinderen met bus en trein richting De Takkenbende in Deventer. De Takkenbende is een natuurspeelplek voor kinderen tot 8 jaar bij NME centrum De Ulebelt. Deze natuurspeelplek is ontworpen door Anneke Rodenburg en aangelegd door Johan Geerdink.

Het feest begon al toen de kinderen met de huifkar opgehaald werden bij de trein. Op de Ulebelt aangekomen mochten ze meteen gaan spelen op de Takkenbende. Vol enthousiasme verkenden ze de mogelijkheden van het terrein. Nadat de luiers verschoond waren en de kinderen iets gedronken hadden, gingen ze weer naar buiten. Het was tamelijk koud maar gelukkig wel droog. Je kon zien dat de kinderen zich helemaal uitleefden: rennen over de paadjes en heuveltjes, klimmen en klauteren in het ‘klimbos’, kruipen door de tunnels, zwengelen aan de waterpomp... Er waren veel motorische uitdagingen waar de peuters veel plezier aan beleefden: één van de jongetjes klom met veel moeite de bult bij de buizen op en moest ook zijn best doen om goed beneden te komen, maar het lukte allemaal. Verder was er veel uitdaging bij het klimbosje. Hier kunnen de kinderen klauteren tussen en over (wilgen)stammetjes en over een boomstambrug en een wiebelbrug.

De eerste indruk van de leiding was dat het klimbosje te moeilijk zou zijn voor hun peuters. Makkelijk was het niet, maar ieder kind had daar zo zijn eigen oplossing voor: een enkeling vroeg de eerste keer hulp en durfde het daarna toch helemaal zelf, anderen bedachten voor moeilijke situaties zelf oplossingen door bijvoorbeeld eerst een stukje over te slaan en het later alsnog voorzichtig te gaan proberen. Sommige peuters bleven steeds proberen en waren vastbesloten om deze vaardigheid goed onder de knie te krijgen. Iedere keer durfden ze meer en ging het beter.

Verder werd het ‘bamboestokkenspel’ regelmatig gebruikt. De ‘fluisterbuizen’ werden alleen in het begin even gebruikt, deze waren eigenlijk iets te hoog voor peuters om er zelf zonder hulp mee te kunnen spelen. Vooral het klimmen en rennen was favoriet.
Opvallend was dat de peuters bij de waterpomp veel samen speelden. De één pompte terwijl de anderen keken hoe het water door de boomstam stroomde en vertelden wat ze zagen.
Er werd niet veel met losse materialen gespeeld. Wel was er een meisje dat de hele tijd met een wilgentakje rondliep dat ze als een trofee bij zich hield. Niemand mocht er aan komen. Een ander meisje onderzocht de ondergrond waar ze op liep: ze pakte er een handje van, voelde eraan en keek van dichtbij hoe het eruit zag.

Of een natuurlijke speelplek wel veilig was voor peuters, was één van de onderwerpen waarover de leiding haar twijfels tegenover Nienke had geuit De leiding heeft deze ochtend echter niet hoeven ingrijpen, er deden zich geen gevaarlijke situaties voor. De kinderen hielden zich aan de afspraak om niet in het water te spelen (het was echt te koud hiervoor). Er werden geen materialen in de mond gestoken. Slechts een enkel kind struikelde een keer. Het leek alsof de eerst nog aanwezige twijfels waren weggenomen en plaats hadden gemaakt voor enthousiasme. ‘Wat goed dat we dit gedaan hebben!’ klonk het aan het einde van het bezoek.
Na afloop mochten de peuters nog even bij de dieren van de kinderboerderij gaan kijken. Bij de cavia’s en koeien in de stal en bij de dikke zeug buiten. Toen gingen ze weer met de huifkar terug naar het station!

Wencke Habermann en Anneke Rodenburg
 


« terug naar NIEUWSoverzicht


| |
Vriend of partner worden