NederlandsEnglish
Springzaad
  Home | Sitemap | Contact | Mijn Springzaad  
meer ruimte voor natuur en kinderen
Springzaad
meer ruimte voor natuur en kinderen

Vriend of partner worden

Nieuws

20 juni 2011
Verbazingwekkende variatie

Als afsluiting van het eerste halve jaar van het tweede lustrum van Springzaad vonden vlak achter elkaar nog twee zeer inspirerende en boeiende excursies plaats: 

  • Dinsdag 24 mei "Vormgeving in uitvoering" langs drie zeer verschillende natuurspeelprojecten in Utrecht-Houten-Zeist o.l.v. Paul Van Eerd. (Fotoalbum)
  • Vrijdag/zaterdag 10 + 11 juni j.l. "Amersfoort, stad en natuur, de spelers en het spel" o.l.v. een team van locale kenners - Magda Bannink, Edgar van Groningen en Kees Both - en Marianne van Lier (Springzaad). (Fotoalbum

Vormgeving in uitvoering, excursie langs drie speelnatuurprojecten in de provincie Utrecht
Wij startten tamelijk stipt om 10 uur in NMC De Griftsteede in het Griftpark in Utrecht, het roemruchte gifterrein dat eind vorige eeuw werd gesaneerd en vervolgens omgetoverd tot een van de leukste en best bezochte stadsparken van Nederland. Paul van Eerd, onze gids voor deze dag, heeft hier 12 jaar geleden in een jarenlang bouw-, plant- en zaaiproces met veel kinderen en volwassenen uit de buurt de unieke Groenkapel gerealiseerd. Na de koffie en thee vertelde hij hier uitgebreid over, aangevuld met een kort verhaal van parkbeheerder Wim Horst, die de Groenkapel in een bredere context van het ruime park plaatste. Daarna was er ruimschoots de tijd, de Groenkapel te beleven en enkelen maakten, aangespoord en nieuwsgierig gemaakt door NME-medewerkster Asta Koolhaas graag gebruik van de mogelijkheid, een nieuw aangelegd blote voetenpad aan eigen lijf te ervaren.
Carpoolend vertrokken we vervolgens naar Houten, waar we in het provisorische gebouw van het NMC Houten genoten van een excellent verzorgde lunch van De Veldkeuken uit Bunnik (“Puur, ambachtelijk, biologisch”). Wandelend verkenden we in alle rust het Natuurpad in Houten, waar Paul vorig jaar gevraagd werd samenhang te brengen in een groene zone met een eentonig populierenbosje, een groenstrook langs het evenemententerrein, poel, sloot en hoge, steile dijk resp. een aangrenzende kinderboerderij, kinderdagverblijf en speeltuin. We konden zo persoonlijk beleven, maar er ook regelmatig gezamenlijk over praten (er waren voldoende ruime zitplekken!) hoe je zo’n onsamenhangend gebied, langzaamaan kunt veranderen in een organisch natuurpad voor buitenlessen van basisscholen (natuur- en milieueducatie) en een natuurlijke wandel- en speelroute, waar kinderen en hun ouders in aanraking kunnen komen met alles wat de natuur te bieden heeft.
Na weer een ruim half uurtje in de auto bereikten we ons derde en laatste excursiedoel, het natuurspeelbos bij het NMC De Boswerf in Zeist. Ook hier was het terrein ooit eentonig en saai (Douglas dennenakker), met wat hoogteverschillen, zo liet beheerder Jos Ghijssen ons inleidend overtuigend horen en zien (foto’s van ‘voor de behandeling’), waar Paul en collega’s als het ware in zijn gaan beeldhouwen met een gevarieerd natuurspeelbos - een waterpomp, beek, ‘delta’, holle weg, zit- en klauterstammen, verstopplekken en huttenbouw - als gevolg (geopend in 2009). Na de korte introductie van Jos en Paul konden we heel uitgebreid en in alle rust rondstruinen, verkennen, vragen stellen, fotograferen, uitrusten, en genieten van de sfeer rondom, maar ook b.v. van dijkjes bouwende, ‘waterbeherende’ kinderen in de delta van water, zand en stenen.
Samen reden we tenslotte naar station Driebergen-Zeist, waar we in natuurcafe La Porte met een een drankje afscheid namen van Paul en elkaar. Sommigen bleven nog tot 19.30 uur, want eten voor een lange reis naar huis leek velen ook wel erg verstandig.
De beelden van drie zo verschillende plekken, ieder met een unieke vormgeving en uitvoering, zullen mij, dankzij de rustige, ontspannen sfeer waarin we ons – tenslotte toch bijna 30 deelnemers - ‘alle’ tijd namen, nog lang bijblijven. (Willy Leufgen)


Amersfoort, stad en natuur, de spelers en het spel
op zoek naar ‘geslaagde ruimte voor natuur en kinderen’

Een tweedaagse fietsexcursie langs bestaande speelnatuur en potentieel geschikte of inspirerende locaties, die bovengemiddeld veel voorbereidingstijd vroeg, die het vervolgens wel dubbeldik waard was:
Het begon allemaal met een voor ons doen bescheiden groep van 15 mensen op station Amersfoort, de meesten met hun eigen fiets.

Op het nabije stadhuis werden we met koffie/thee ontvangen door Houkje Hibma en Anne de Feijter, die ons m.b.v. PP-presentaties meer vertelden/lieten zien over het gemeentelijke beleid in Amersfoort en een actueel NME-arrangement in deze stad, “De grenzeloze tuin”, het toekomstige netwerk van Amersfoortse tuinen in een bredere zin dan speelnatuurtuinen e.d. alleen. Toevallig bleek een van de beide mensen die met succes op deze projectbaan hadden gesolliciteerd in onze groep aanwezig: Edgar van Groningen wordt deeltijd (grenzeloze) tuinmakelaar. Een mooie, ongeplande opmaat voor de excursie!
Per fiets richting Zandfoort aan de Eem, een soort strandpaviljoen nabij de Eem met een klein stukje tijdelijke speelnatuur en enige uitleg door Edgar. Zo groen en prettig mogelijk fietsten we dan verder tot Landgoed Schothorst waar we al lunchend en pauzerend van de verrassend groene, lommerrijke en spannende speelnatuur genoten (er waren ook veel kinderen en ouders op dit moment aanwezig).
Voldoende gesterkt (ook wat de speelnatuurinspiratie betreft) fietsten we vervolgens via een waterspeelplaats tussen de wijken Kattenbroek en Zielhorst langs twee kinderopvanglocaties met een groene speelomgeving, De Jonkvrouw en Klein Amersfoort, beiden van Stichting Kinderopvang Amersfoort, die op nog meer adressen de vergroening van de Amersfoortse Kinderopvang bevordert. Van de locatiemanager, een geengageerde moeder en Hanneke van Vuure (ontwerp en aanleg), kregen we de nodige uitleg ter verheldering van de geschiedenis, het gebruik en de toekomstverwachtingen. En dan gauw weer terug vanuit de enorm uitgestrekte nieuwbouwwijken van Amersfoort naar de oude arbeiderswijk Soesterkwartier, op een steenworp afstand van Amersfoort CS, een wijk met verrassend veel aandacht voor speelnatuur. We bezochten daar eerst OBS De Kubus, waar we door een zeer betrokken ouder (tevens ook onderwijzeres) werden rondgeleid over het ruime, langs de randen zeer groene schoolplein (oude bomen) met een prachtige klim- en klauterboom, ruim amfitheater tegen een heuvel en een grote zandspeelvlakte, maar vooral ook - verrassend in een binnenruimte verscholen – een ruime moestuin. Terecht won de school de eerste prijs bij de eerste wedstrijd voor ‘groene schoolpleinen in Amersfoort’, maar gezien de voor Nederlandse begrippen zeer riante ruimte verdraagt de speeltuin o.i. nog een tweede flinke groeninspanning (struiken en vaste planten vooral). De tijd begon te dringen en we kozen voor een bezoek aan de beide ‘oude’ schoolnatuurtuinen ’t Kleine en ‘t Grote Anker, twee locaties van een PC basisschool dichtbij elkaar en nabij de Kubus. De Vlindertuin en de vergroende speeltuin Rivierenwijk sparen we voor een volgende excursie…
Marleen van Tilburg, de ontwerpster van de transformaties op ’t Anker en Marc Veekamp, geengageerd ouder stonden door een misverstand al langer dan een uur op ons te wachten en koffie en thee eveneens… ’t Kleine Anker bleek i.v.m. aanpassingen voor een veranderde (nog jongere kinderen) doelgroep gedeeltelijk stevig overhoop te liggen, ’t Grote Anker zag er zo op het eerste gezicht aantrekkelijk uit, maar bleek bij nader inzien weer last van vandalisme te hebben. Marc wilde ons die keerzijde van de medaille niet onthouden (afgeknakte en geschilde boompjes e.d.).
Denk- en praatstof voor de aansluitende fietstocht naar ons verblijfsadres, Landgoed Stoutenburg, waar we na ¾ uur fietsen exact op de afgesproken tijd arriveerden.

Een verademing na de compacte fietstocht door de drukke stad, dit fraai gelegen Franciscaans Milieuproject en conferentieoord. Heerlijk vers uit eigen tuin gegeten, uitrusten, bedden opmaken en dan nog met Marco Ganzeman, een van de vaste bewoners, uitgebreid door het prachtige park en de fraaie moestuinen gekuierd. Dat het ondertussen regende kon ons nauwelijks deren: het park en de gebouwen zijn werkelijk bijzonder indrukwekkend.

Gesterkt door een goede nachtrust en heerlijk ontbijt fietsten we opgewekt richting stad terug. We passeerden een waterwingebied – nu al een heel groene oase, straks misschien ook (nog) interessanter voor kinderen? – bezochten in de wijk Liendert een speeltuin (Vogelnest) waar veranderingswensen voor meer groene elementen leven, maar ook al een ‘proeftuin’ met groenten en bloemen voor en met de buurt is aangelegd (Magda Bannink is hier actief), keken ‘even’ binnen bij Speeltuin De Kruiskamp, waar een oude, traditionele speeltuin steeds groener wordt en we allen onder de indruk waren van het grote wilgenlabyrint + koepel die Jan van Schaik er aanlegde, lunchten uiterst relaxed onder het mooie tentafdak van de natuur en cultuurwerkplaats Nieuwe Erven waar David van der Kaaden en Hendrien van Putten creatief met hun omgeving omgaan, maar ook anderen ruimte gunnen. Heel inspirerend deze oase aan de stadsrand!

Indruk maakten ook de enorme bergen prachtig ‘puin’ achter Nieuwe Erven (oude stenen, klinkers, dakpannen, keramieken buizen, natuurstenen stoepbanden etc.) die er netjes gesorteerd liggen te wachten op… wie?
Langs het mooie stukje stadsnatuur, de Heiligenbergerbeek fietsten we dan richting binnenstad waar we even rondneusden in een kleine, informele buurttuin in de Valkenstraat. Gelegen midden tussen de kleine straten met middeleeuwse bebouwing en sfeer proberen buurtbewoners deze plek zo lang mogelijk als stadsoase te behouden.

En nu hadden we nog wel de prachtige muur- en kadeflora van de oude binnentad en de oude binnenstad op zich willen bewonderen, maar dat deden we alleen in een flits, fietsend richting de Wagenwerkplaats achter het Centraal Station van Amersfoort. Er stond nog teveel op het programma. De Wagenwerkplaats is een spannend vml. spoorterrein met grote werkhallen, dat nu helemaal heringericht wordt. Hoeveel (of weinig) van de dromen van een Groen Spoor tussen binnenstad en Utrechtse heuvelrug ook zullen overblijven, er is ondertussen wel een kleine wagenspeelplek met veel zand, boomstammen en wat typische spoorattributen ontstaan en we hopen allen, dat het hier niet bij blijft. Want een deel van de gebouwen staat wel te boek als Rijksmonumenten en er broeit cultureel van alles. Hopelijk komt er ook nog wat meer groene groei en bloei bij dan we nu konden vaststellen.

Daarna de berg op richting het Nieuwe Eemland, een van de weinige middelbare scholen met een groene buitenruimte. Ooit (ca. 1970) al aangelegd in een spectaculaire kuil met enorme massa’s puin, dan verwaarloosd en in de afgelopen jaren ‘herontdekt’ en prachtig opgeknapt door o.m. Hanneke van Vuure, Martin Lewin (beiden meefietsend) en Jeroen Charpentier. Een plek om even van te genieten, stil te zitten, vol bewondering naar de vele gevlekte rietorchissen, de mooie vijver, de muurbegroeiing, de zitplekken, beplanting en begroeiing te kijken. Een prachtige plek om in uit te rusten en te leren!

Voor de laatste etappe konden we in Amersfoort ‘Hoog’ blijven: Edgar van Groningen nodigde ons afsluitend voor een picknick op de ruime, steeds natuurrijkere plek bij ‘zijn’ Surinamelaan uit. Gelegen in een heuvelige, groene wijk van ruim opgezette flats (3-hoog met een puntdak), als het ware in de bossen gebouwd met flinke graslanden tussendoor, waar nu dus mensen als Edgar beginnen in eigen beheer het een en ander toe te voegen: zit- en picknickbanken, vuurplek, vlinderwei, moestuintjes, een spannend, zelfgebouwd speeltoestel… Heerlijk om hier twee zeer geslaagde, kleurrijke dagen met hapjes, drankjes en vuur af te sluiten! Bedankt, Magda, Kees, Edgar enz. (Willy Leufgen)
 


« terug naar NIEUWSoverzicht


| |
Vriend of partner worden