De kleine waarheid. 

door Jeanette vd Meulen

En zo bevinden wij ons precies op een kantelpunt! De wind uit het zuiden tovert ons landje met een handomdraai de lente in, maar met onze korte broek nog langszij en blauwe knieën worden wij de volgende dag verrast met sneeuw en een felle koude wind uit het noorden. Juist dan geniet ik want deze contrasten fluisteren over beweging en kondigen verandering aan. Laat maar schuren – denk ik- zo krijgen nieuwe knoppen op onverwachtse plekken de kans om door de stugge bast heen te breken. 

“Stuifsneeuw rukt aan de roze bruidsluier van de prunus en daagt in een felle jacht het zonlicht uit”

Tegelijkertijd is de angst voor het onbekende niet weg te redeneren: de witte vlekken op oude landkaarten werden ingetekend met de woorden “ hier zijn draken” oftewel pas op- gevaar! 

Ook op politiek maatschappelijk terrein schuurt en schuift het lekker door! Met een luie hoogmoed leek het of Nederland af was en wel zo`n beetje alles ontdekt. Maar afgelopen jaar laat een totaal ander beeld zien. Wat is dit? Gelukkig is ook de ecologie van de samenleving onderhevig aan betrouwbare natuurwetten. “Het tij keert het schip”: het wordt vloed, de boot komt los en ligt weer in het water met (hopelijk) een bekwame schipper achter het stuur. Beweging dus, nieuwe kansen en wellicht de hoogste tijd om het grote logge schip om te zetten in een vloot aan kleine wendbare bootjes. 

 “Geen spoor van een begin en geen uitzicht op een einde” zo definieerde James Hutton- Schotse geoloog uit de 18e eeuw de constante eeuwige kringloop. Oei…. hoe blijf je daarin overeind? Laat je niet ontmoedigen, die eeuwigheid is in jouw dagelijkse praktijk dichterbij dan je denkt: het kruispunt van horizontaal en verticaal ben je immers zelf. Dit kun je integreren in je leven van onder je eigen voetzolen en in je directe omgeving. 

Neem een voorbeeld aan de kringloop van de natuurde kleine waarheid…. worteltjes groeien nooit vanuit de lucht maar altijd vanuit de bodem. En wat is er heerlijker dan sporen volgen en sporen uitzetten zoals de natuur dat doet! Je eigen- wijsheid volgen en die verbindingen binnen je bloed- eigen Niche leggen die van nature naadloos aansluiten. Omarm beperkingen want ook die geven richting aan de authentieke vorm die je zoekt. Oplettend en alert, net zo lang ambachtelijk blijven schuren en schaven tot je eigen kleine postzegel de contouren krijgt waar je blij van wordt. Richt je op produceren in plaats van consumeren, op maken in plaats van kopen, op ontwerpen in plaats van kopiëren van internet: persoonlijk en in contact! Nieuwsgierig naar een voorbeeld? Kijk dan naar “We gaan het maken”- TV programma d.d. 1-8-15-22 maart (Uitzending gemist) 

Nieuwe dag- nieuwe bestemmingen! Geen geplaveide wegen, alleen de blijdschap van je eigen ontdekkingstocht waarin onverwachts en onbekend opnieuw gewenst is. Nieuwsgierig naar hoe dit voelt en welke kracht het in je losmaakt: luister dan naar Anouk: “ It`s a new day” (Youtube) 

Als ik met de kinderen op pad ga dan ‘geef ik geen workshop” maar ga samen met hen op ontdekkingstocht. Ik neem bewust niets mee en verwacht dus geen enkele prestatie. Zo houdt iedereen (inclusief ikzelf) focus op wat wij tegenkomen: de uitdagingen onderweg en de interacties onderling. 

Voorbeeld: de kinderen zien een beestje onder een steen wegkruipen en willen weten of er nog meer wonen. We hebben geen schep meegenomen, een ventje komt met een stok aanlopen, hij moet geholpen worden door de anderen want de stok is te zwaar voor hem alleen. Ik steek de stok als een wig onder de steen en met z’n allen hangen wij op de stok en de steen rolt om. Natuurlijk “spelen” dus: wat de een kan, kan de ander niet, elkaar nadoen, krachten bundelen, initiatieven nemen, overleggen, leiding nemen en uitvoeren. Dan wordt elke dag een belevenis en kunnen zowel de kinderen als ikzelf nieuwe verhalen vertellen. Diversiteit en verbondenheid: persoonlijk en in contact… zoals in de natuur. Alle zintuigen vaardigheden en kwaliteiten in de groep worden aangesproken en komen tot hun recht. Innovatie avant la lettre met de worteltjes in de grond: de kleine waarheid! 

Mijn advies: neem een voorbeeld aan de kinderen en maak van je dagelijkse praktijk weer een belevenis: jij in de grote en de kinderen in de kleine wereld. … onze kleine waarheid. 

En zeg nou zelf… zijn wij bang voor draken?